นักฆ่าเวลา 1
นักฆ่าเวลา 1
ผู้เล่น：Araph T · ต้นฉบับ
ลึกลับซับซ้อน
เรื่องราว
“เขาคือฆาตกรตัวจริง!” ข้อมือถูกกอดแน่นแน่น ปัง———————
ไม่ใส่ใจกับสายตาที่ตกตะลึง ฉันเร่งความเร็วขึ้นอย่างแรง
“คุณคือใคร? เดี๋ยว ฉันเข้าใจแล้ว! ยืนอยู่ก่อน………………”
เมื่อมองไปยังที่ไม่ไกล ฉันเข้าใจว่าคนตรงหน้าคืออุปสรรคสุดท้าย และเขากำลังเปล่งเสียง
เสียงตกใจสุดท้ายในชีวิต:
“ฉันจะต้องแหกกรงออกไปได้ ดูวิญญาณของเธอตกเหวลึก!”
ปัง———จบลงแล้ว ฉันกระโดดเข้าไป แต่ห้องปลายทางกลับไม่มีประตูหรือทางเดิน อาวุธแตกเป็นแสงเรืองนับหมื่นจุด แล้วรวมตัวเป็นตัวอักษรที่ชัดเจน:
“เวลาคือวงกลมที่สมบูรณ์ เมื่อคุณทำอะไรไม่ถูก ลองเปลี่ยนมุมมองดูสิ”
ฉันท่องประโยคนี้ ชื่นชมกับความสุขที่ได้พบทางออกเมื่อคิดว่าหมดทาง
ช่องโหว่ที่สำคัญ? ใช่แล้ว นี่คือหน้าต่างบานใหญ่!
ใจเย็นไว้ คำใบ้เมื่อกี้น่าจะมีประโยชน์
“กริ๊ก” รอยร้าวปรากฏขึ้น แล้วซ่อมแซมตัวเองได้อย่างรวดเร็ว
ฉันช่างโง่เหลือเกิน แค่ฝันกลางวัน!
ความเป็นจริงกลายเป็นคลื่น ไหลเข้ามาหาฉันในแบบที่คุ้นเคย กลืนกินทางที่ฉันมา
ท่ามกลางความว่างเปล่า ฉันเห็นรอยยิ้มเบื้องหลังรอยร้าว ริมฝีปากของเขาขยับขึ้นลง ฉันตระหนักว่าฉันไม่สามารถกลับไปยังจุดหมายที่สัญญาไว้ได้อีกต่อไป
ในช่วงเวลาสุดท้าย ฉันพยายามยื่นมือออกไป แต่ไม่สามารถข้ามผ่านท้องฟ้าบาง ๆ นั้นไปได้
เฟืองหยุดหมุน โลกเริ่มถูกสร้างขึ้นใหม่
ไม่ใส่ใจกับสายตาที่ตกตะลึง ฉันเร่งความเร็วขึ้นอย่างแรง
“คุณคือใคร? เดี๋ยว ฉันเข้าใจแล้ว! ยืนอยู่ก่อน………………”
เมื่อมองไปยังที่ไม่ไกล ฉันเข้าใจว่าคนตรงหน้าคืออุปสรรคสุดท้าย และเขากำลังเปล่งเสียง
เสียงตกใจสุดท้ายในชีวิต:
“ฉันจะต้องแหกกรงออกไปได้ ดูวิญญาณของเธอตกเหวลึก!”
ปัง———จบลงแล้ว ฉันกระโดดเข้าไป แต่ห้องปลายทางกลับไม่มีประตูหรือทางเดิน อาวุธแตกเป็นแสงเรืองนับหมื่นจุด แล้วรวมตัวเป็นตัวอักษรที่ชัดเจน:
“เวลาคือวงกลมที่สมบูรณ์ เมื่อคุณทำอะไรไม่ถูก ลองเปลี่ยนมุมมองดูสิ”
ฉันท่องประโยคนี้ ชื่นชมกับความสุขที่ได้พบทางออกเมื่อคิดว่าหมดทาง
ช่องโหว่ที่สำคัญ? ใช่แล้ว นี่คือหน้าต่างบานใหญ่!
ใจเย็นไว้ คำใบ้เมื่อกี้น่าจะมีประโยชน์
“กริ๊ก” รอยร้าวปรากฏขึ้น แล้วซ่อมแซมตัวเองได้อย่างรวดเร็ว
ฉันช่างโง่เหลือเกิน แค่ฝันกลางวัน!
ความเป็นจริงกลายเป็นคลื่น ไหลเข้ามาหาฉันในแบบที่คุ้นเคย กลืนกินทางที่ฉันมา
ท่ามกลางความว่างเปล่า ฉันเห็นรอยยิ้มเบื้องหลังรอยร้าว ริมฝีปากของเขาขยับขึ้นลง ฉันตระหนักว่าฉันไม่สามารถกลับไปยังจุดหมายที่สัญญาไว้ได้อีกต่อไป
ในช่วงเวลาสุดท้าย ฉันพยายามยื่นมือออกไป แต่ไม่สามารถข้ามผ่านท้องฟ้าบาง ๆ นั้นไปได้
เฟืองหยุดหมุน โลกเริ่มถูกสร้างขึ้นใหม่
เบาะแส
เบาะแสที่สะสม
คลิกไอคอนบุ๊คมาร์กข้างการสนทนาเพื่อเพิ่มเบาะแส
00:00
💡
“ห้องปลายทาง” และ “หน้าต่างบานใหญ่” หมายถึงอะไร?
ความคืบหน้า: 0%|เบาะแส: 0/8|ถามแล้ว: 0
💡
“ห้องปลายทาง” และ “หน้าต่างบานใหญ่” หมายถึงอะไร?
ความคืบหน้า: 0%|เบาะแส: 0/8|ถามแล้ว: 0
สนทนา
กำลังโหลดเกม โปรดรอสักครู่
กำลังกู้คืนประวัติคำถาม
- กำลังกู้คืนประวัติคำถาม
- กำลังตรวจสอบสถานะผู้เล่น
- กำลังเตรียมเบาะแสคำถาม
- กำลังเข้าสู่ปริศนา
00:00
💡
“ห้องปลายทาง” และ “หน้าต่างบานใหญ่” หมายถึงอะไร?
ความคืบหน้า: 0%|เบาะแส: 0/8|ถามแล้ว: 0
💡
“ห้องปลายทาง” และ “หน้าต่างบานใหญ่” หมายถึงอะไร?
ความคืบหน้า: 0%|เบาะแส: 0/8|ถามแล้ว: 0
เรื่องราว
นักฆ่าเวลา 1
ผู้เล่น:Araph T · ต้นฉบับ
“เขาคือฆาตกรตัวจริง!” ข้อมือถูกกอดแน่นแน่น ปัง———————
ไม่ใส่ใจกับสายตาที่ตกตะลึง ฉันเร่งความเร็วขึ้นอย่างแรง
“คุณคือใคร? เดี๋ยว ฉันเข้าใจแล้ว! ยืนอยู่ก่อน………………”
เมื่อมองไปยังที่ไม่ไกล ฉันเข้าใจว่าคนตรงหน้าคืออุปสรรคสุดท้าย และเขากำลังเปล่งเสียง
เสียงตกใจสุดท้ายในชีวิต:
“ฉันจะต้องแหกกรงออกไปได้ ดูวิญญาณของเธอตกเหวลึก!”
ปัง———จบลงแล้ว ฉันกระโดดเข้าไป แต่ห้องปลายทางกลับไม่มีประตูหรือทางเดิน อาวุธแตกเป็นแสงเรืองนับหมื่นจุด แล้วรวมตัวเป็นตัวอักษรที่ชัดเจน:
“เวลาคือวงกลมที่สมบูรณ์ เมื่อคุณทำอะไรไม่ถูก ลองเปลี่ยนมุมมองดูสิ”
ฉันท่องประโยคนี้ ชื่นชมกับความสุขที่ได้พบทางออกเมื่อคิดว่าหมดทาง
ช่องโหว่ที่สำคัญ? ใช่แล้ว นี่คือหน้าต่างบานใหญ่!
ใจเย็นไว้ คำใบ้เมื่อกี้น่าจะมีประโยชน์
“กริ๊ก” รอยร้าวปรากฏขึ้น แล้วซ่อมแซมตัวเองได้อย่างรวดเร็ว
ฉันช่างโง่เหลือเกิน แค่ฝันกลางวัน!
ความเป็นจริงกลายเป็นคลื่น ไหลเข้ามาหาฉันในแบบที่คุ้นเคย กลืนกินทางที่ฉันมา
ท่ามกลางความว่างเปล่า ฉันเห็นรอยยิ้มเบื้องหลังรอยร้าว ริมฝีปากของเขาขยับขึ้นลง ฉันตระหนักว่าฉันไม่สามารถกลับไปยังจุดหมายที่สัญญาไว้ได้อีกต่อไป
ในช่วงเวลาสุดท้าย ฉันพยายามยื่นมือออกไป แต่ไม่สามารถข้ามผ่านท้องฟ้าบาง ๆ นั้นไปได้
เฟืองหยุดหมุน โลกเริ่มถูกสร้างขึ้นใหม่
ไม่ใส่ใจกับสายตาที่ตกตะลึง ฉันเร่งความเร็วขึ้นอย่างแรง
“คุณคือใคร? เดี๋ยว ฉันเข้าใจแล้ว! ยืนอยู่ก่อน………………”
เมื่อมองไปยังที่ไม่ไกล ฉันเข้าใจว่าคนตรงหน้าคืออุปสรรคสุดท้าย และเขากำลังเปล่งเสียง
เสียงตกใจสุดท้ายในชีวิต:
“ฉันจะต้องแหกกรงออกไปได้ ดูวิญญาณของเธอตกเหวลึก!”
ปัง———จบลงแล้ว ฉันกระโดดเข้าไป แต่ห้องปลายทางกลับไม่มีประตูหรือทางเดิน อาวุธแตกเป็นแสงเรืองนับหมื่นจุด แล้วรวมตัวเป็นตัวอักษรที่ชัดเจน:
“เวลาคือวงกลมที่สมบูรณ์ เมื่อคุณทำอะไรไม่ถูก ลองเปลี่ยนมุมมองดูสิ”
ฉันท่องประโยคนี้ ชื่นชมกับความสุขที่ได้พบทางออกเมื่อคิดว่าหมดทาง
ช่องโหว่ที่สำคัญ? ใช่แล้ว นี่คือหน้าต่างบานใหญ่!
ใจเย็นไว้ คำใบ้เมื่อกี้น่าจะมีประโยชน์
“กริ๊ก” รอยร้าวปรากฏขึ้น แล้วซ่อมแซมตัวเองได้อย่างรวดเร็ว
ฉันช่างโง่เหลือเกิน แค่ฝันกลางวัน!
ความเป็นจริงกลายเป็นคลื่น ไหลเข้ามาหาฉันในแบบที่คุ้นเคย กลืนกินทางที่ฉันมา
ท่ามกลางความว่างเปล่า ฉันเห็นรอยยิ้มเบื้องหลังรอยร้าว ริมฝีปากของเขาขยับขึ้นลง ฉันตระหนักว่าฉันไม่สามารถกลับไปยังจุดหมายที่สัญญาไว้ได้อีกต่อไป
ในช่วงเวลาสุดท้าย ฉันพยายามยื่นมือออกไป แต่ไม่สามารถข้ามผ่านท้องฟ้าบาง ๆ นั้นไปได้
เฟืองหยุดหมุน โลกเริ่มถูกสร้างขึ้นใหม่
ความยาก:
หมวดหมู่:ลึกลับซับซ้อน
คำตอบ
ความคืบหน้าปัจจุบัน: 0%คะแนนที่ต้องใช้: 50