ข้อความที่ส่งผิดคน

ในคืนฤดูหนาววันหนึ่งที่โตเกียว ศาสตราจารย์ด้านจิตวิทยาวัยหนุ่มสาวกำลังเตรียมการบรรยายสำหรับวันรุ่งขึ้น ตอนตีสาม โทรศัพท์มือถือของเธอสั่นกระทันหัน เธอได้รับข้อความสั้นๆ ว่า "อย่ามาสาย" ศาสตราจารย์อึ้งไปครู่หนึ่ง เธอไม่ได้มีนัดหมายใดๆ เลย และไม่มีใครจะมาเตือนเธอในเวลานี้ แต่ในใจเธอกระทันหันเกิดแรงกระตุ้นที่รุนแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ: ต้องออกไปเดี๋ยวนี้ ดังนั้น เธอจัดกระเป๋า เดินทางไปสนามบิน ซื้อตั๋วเครื่องบินเที่ยวแรกที่ไปนิวยอร์ก เธอไม่ได้บอกใครเลย กว่าสิบชั่วโมงต่อมา เธอไปถึงนิวยอร์ก เปิดโทรทัศน์ เห็นข่าว: โตเกียวเพิ่งเกิดแผ่นดินไหวครั้งรุนแรง มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บจำนวนมาก เพื่อนร่วมงานและนักศึกษาของเธอตกอยู่ในเหตุการณ์นั้นหมด สิ่งที่แปลกก็คือ — ข้อความนั้นไม่ได้ส่งถึงเธอตั้งแต่แรก สิ่งที่ยิ่งแปลกกว่าคือ — ถ้าเธอไม่ได้เห็นข้อความนั้น เธอจะไม่ตาย แต่เธอจะตัดสินใจทำสิ่งที่เธอไม่อาจให้อภัยตัวเองได้ตลอดชีวิต คำถามคือ ทำไมจึงเป็นเช่นนี้?