กำลังโหลดเกม โปรดรอสักครู่
กำลังโหลดเกม โปรดรอสักครู่
กำลังโหลดเกม โปรดรอสักครู่
คนที่ห้าในห้องเรียน
คืนหนึ่ง ฉันกับเพื่อนอีกสามคนเล่นเกมในห้องเรียนที่ไม่มีคนอื่นอยู่ดังนี้: ปิดไฟห้องเรียน พวกเราสี่คนยืนประจำที่แต่ละมุมของห้องเรียน เมื่อเกมเริ่ม คนที่ยืนอยู่มุมใดมุมหนึ่งจะเดินไปยังมุมถัดไป ตบไหล่คนที่ยืนอยู่ที่มุมนั้น แล้วอยู่ประจำที่มุมนั้นต่อ จากนั้นคนที่ถูกตบก็จะเดินไปยังมุมถัดไปในลักษณะเดียวกัน ตบไหล่คนที่อยู่ตรงนั้น... ดำเนินไปอย่างนี้เรื่อยๆ ทุกคนเดินไปในทิศทางเดียวกัน อาจเป็นทิศตามเข็มนาฬิกาหรือทวนเข็มนาฬิกาก็ได้ พวกเราสนุกกันมาก แต่หลังจากเกมจบลง ฉันคิดทบทวนดีๆ แล้วก็รู้สึกตกใจกลัวอย่างยิ่ง
คืนหนึ่ง ฉันกับเพื่อนอีกสามคนเล่นเกมในห้องเรียนที่ไม่มีคนอื่นอยู่ดังนี้: ปิดไฟห้องเรียน พวกเราสี่คนยืนประจำที่แต่ละมุมของห้องเรียน เมื่อเกมเริ่ม คนที่ยืนอยู่มุมใดมุมหนึ่งจะเดินไปยังมุมถัดไป ตบไหล่คนที่ยืนอยู่ที่มุมนั้น แล้วอยู่ประจำที่มุมนั้นต่อ จากนั้นคนที่ถูกตบก็จะเดินไปยังมุมถัดไปในลักษณะเดียวกัน ตบไหล่คนที่อยู่ตรงนั้น... ดำเนินไปอย่างนี้เรื่อยๆ ทุกคนเดินไปในทิศทางเดียวกัน อาจเป็นทิศตามเข็มนาฬิกาหรือทวนเข็มนาฬิกาก็ได้ พวกเราสนุกกันมาก แต่หลังจากเกมจบลง ฉันคิดทบทวนดีๆ แล้วก็รู้สึกตกใจกลัวอย่างยิ่ง

ทำไมหลังจากเกมจบลง ฉันถึงรู้สึกตกใจกลัว?
ทำไมหลังจากเกมจบลง ฉันถึงรู้สึกตกใจกลัว?