พนักงานทำความสะอาด

ฉันเป็นพนักงานทำความสะอาดกะกลางคืนของห้างสรรพสินค้า ทุกวันฉันจะเริ่มทำความสะอาดหลังจากห้างปิดทำการและลูกค้าทั้งหมดออกไปหมดแล้ว คืนนี้ก็เหมือนปกติ ทั้งตึกเงียบสงบ มีแต่เสียงรถถูพื้นที่ฉันผลักเคลื่อนที่ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ห้องเฝ้าดูกล้องจะคุยเล่นกับฉันผ่านวิทยุสื่อสารเป็นครั้งคราว ฉันทำความสะอาดทีละชั้น เมื่อถึงโซนเสื้อผ้าผู้หญิงชั้น 3 ฉันได้กลิ่นคาวจางๆ ฉันคิดว่าน่าจะเป็นขยะที่เน่าเสียที่ไหนสักแห่ง จึงไม่ได้ใส่ใจ แล้วก็ไปเช็ดกระจกในห้องลองเสื้อต่อ ประตูห้องลองเสื้อห้องหนึ่งเปิดแค่บางส่วน ฉันเอามือผลักเข้าไป ข้างในว่างเปล่า แค่มีคราบน้ำสีเข้มเล็กๆ บนพื้น ฉันถูคราบน้ำให้สะอาด แล้วเตรียมจะออกไป ก็ได้เห็นแวบเดียวว่ากระจกในห้องลองเสื้อดูไม่ปกติ ในกระจก มีคนยืนอยู่ข้างหลังฉัน ฉันหันหลังกลับอย่างรวดเร็ว แต่ข้างหลังว่างเปล่า ไม่มีอะไรเลย ฉันรู้สึกกลัวมาก จึงรีบเรียกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยผ่านวิทยุสื่อสาร แต่ในวิทยุมีแต่เสียงรบกวน ไม่มีเสียงของเจ้าหน้าที่อีกต่อไป ฉันไม่กล้าพักอยู่นาน จึงผลักรถทำความสะอาดวิ่งไปหาลิฟต์ แต่ลิฟต์ไม่มาสักที ฉันจึงหันไปวิ่งเข้าสู่ทางหนีไฟ ไฟสั่นในทางเดินดับทีละดอกทุกครั้งที่ฉันเดินไปสักก้าว ฉันวิ่งลงไปอย่างสุดแรง จนถึงล็อบบี้ชั้น 1 ไฟในล็อบบี้ติดทั้งหมด แต่ที่นั่นว่างเปล่า ประตูทางเข้าถูกล็อกสนิท ณ ตอนนั้น ฉันได้ยินเสียงกระจายเสียงดังขึ้น เป็นเพลงพื้นหลังอ่อนโยนที่ห้างเคยเล่นตอนกลางวัน ผสมกับเสียงทุ้มที่อ่านชื่อของฉันอย่างช้าๆ วันต่อมา เมื่อตำรวจมาถึงห้าง พวกเขาเจอแค่รถทำความสะอาดของฉัน ฉันหายไปแล้ว