สัญญาวัฏจักรแห่งใจกลางทะเลทราย

ในสถานีพักร้างแห่งหนึ่งใจกลางทะเลทราย คาวบอยชราคนหนึ่งนั่งคนเดียวข้างโต๊ะไม้เก่าๆ หน้าเขามีกาแฟที่เย็นสนิทมานานแล้วหนึ่งแก้ว เขาจ้องมองรูปเก่าสีเหลืองนวลที่แขวนอยู่บนผนัง ซึ่งในรูปนั้นคือตัวเขาในวัยหนุ่ม ยืนเคียงข้างกับชายแปลกหน้าคนหนึ่ง ทั้งสองยิ้มอย่างสดใส จู่ๆ ประตูสถานีพักก็ถูกเปิดออก คาวบอยหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามา สวมเสื้อโค้ทแบบเดียวกับในรูปเก่าทุกประการ และกดขอบหมวกต่ำมาก คาวบอยชราลุกขึ้นอย่างกะทันหัน ในดวงตามีแววตื่นตระหนกและเศร้าโศกผ่านไป เขาดึงปืนออกมาด้วยมือสั่น แต่หยุดก่อนที่จะเหนี่ยวไก เขาค่อยๆ วางปืนลง กระซิบว่า “ในที่สุดนายก็มา… ฉันรอมาสามสิบปีแล้ว” หลังจากนั้น เขาเดินไปที่ผนังอย่างสงบ ค่อยๆ ถอดรูปเก่าใบนั้นลง ฉีกเป็นสองซีก แล้วนั่งลงที่เดิม ปิดตา ในวันถัดมา ผู้คนพบว่าเขาเสียชีวิตแล้ว ในมือของเขายึดกระดาษที่เขียนว่า “แกไม่ใช่ฉัน ฉันคือแก” แน่นหนึ่งแผ่น