กำลังโหลดเกม โปรดรอสักครู่
กำลังโหลดเกม โปรดรอสักครู่
กำลังโหลดเกม โปรดรอสักครู่
นับถอยหลังสู่ความตาย
ฉันเป็นนักเขียนอาศัยอยู่คนเดียวในชั้นบนของอพาร์ตเมนต์ เมื่อคืนดึกมาก ฉันกำลังพิมพ์งานอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงเคาะประตูหนักๆ ช้าสามครั้ง «ตึ๋ง ตึ๋ง ตึ๋ง» ฉันมองออกไปทางรูตาแมวกันขโมย ไฟเซนเซอร์ในทางเดินสว่างขึ้น แต่ไม่มีใครอยู่นอกประตูเลย ฉันคิดว่าเป็นการแกล้ง ก็หันกลับไปทำงานต่อ ห้านาทีต่อมา เสียงเคาะประตูก็ดังอีกครั้ง ก็ยังเป็นสามครั้งเหมือนเดิม ฉันเปิดประตูแรงๆ ทางเดินก็ยังคงว่างเปล่า มีแค่ไฟเซนเซอร์ที่ดับลงอย่างเงียบๆ หลังจากผ่านไปไม่กี่วินาที ฉันรู้สึกหนาวเย็นขึ้นมาเล็กน้อย ปิดประตูแน่นแล้วล็อกสามชั้น ตอนนั้น ฉันคว้าหูฟังบนโต๊ะใส่เพื่อฟังเพลงคลายกังวล แต่ในช่วงพริบตาที่ใส่หูฟังเสร็จ หน้าฉันซีดเผือด คลานกระทืบวิ่งไปที่ระเบียง แล้วกระโดดลงมาจากตึกสูง ถามว่าเกิดอะไรขึ้น?
ฉันเป็นนักเขียนอาศัยอยู่คนเดียวในชั้นบนของอพาร์ตเมนต์ เมื่อคืนดึกมาก ฉันกำลังพิมพ์งานอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงเคาะประตูหนักๆ ช้าสามครั้ง «ตึ๋ง ตึ๋ง ตึ๋ง» ฉันมองออกไปทางรูตาแมวกันขโมย ไฟเซนเซอร์ในทางเดินสว่างขึ้น แต่ไม่มีใครอยู่นอกประตูเลย ฉันคิดว่าเป็นการแกล้ง ก็หันกลับไปทำงานต่อ ห้านาทีต่อมา เสียงเคาะประตูก็ดังอีกครั้ง ก็ยังเป็นสามครั้งเหมือนเดิม ฉันเปิดประตูแรงๆ ทางเดินก็ยังคงว่างเปล่า มีแค่ไฟเซนเซอร์ที่ดับลงอย่างเงียบๆ หลังจากผ่านไปไม่กี่วินาที ฉันรู้สึกหนาวเย็นขึ้นมาเล็กน้อย ปิดประตูแน่นแล้วล็อกสามชั้น ตอนนั้น ฉันคว้าหูฟังบนโต๊ะใส่เพื่อฟังเพลงคลายกังวล แต่ในช่วงพริบตาที่ใส่หูฟังเสร็จ หน้าฉันซีดเผือด คลานกระทืบวิ่งไปที่ระเบียง แล้วกระโดดลงมาจากตึกสูง ถามว่าเกิดอะไรขึ้น?

เหตุใดถึงมี「เสียงเคาะประตู」มาจากทางเดินที่ไม่มีคนอยู่เลย?
เหตุใดถึงมี「เสียงเคาะประตู」มาจากทางเดินที่ไม่มีคนอยู่เลย?