ประกาศตามหาคน

ทุกเช้า จะมีรูปถ่ายของภรรยาผมปรากฏในกล่องจดหมายของผมเสมอ ในรูปถ่ายนั้น ภรรยาของผมเสียชีวิตไปแล้ว ผมไม่รู้ว่าใครเป็นคนส่งมา แต่ทุกครั้งที่เห็นรูปนี้ ผมก็ยิ่งเกลียดชังฆาตกรที่ฆ่าเธอมากขึ้น ตำรวจยังไม่เคยจับตัวฆาตกรได้เลย หลังจากผมเก็บรูปถ่ายเข้าไปในลิ้นชัก ผมก็ขับรถออกไปตามปกติ แรกเลย ผมไปที่ปั้มน้ำมัน ครั้งสุดท้ายที่มีคนเห็นภรรยาก่อนเธอหายตัวไป ก็คือบริเวณใกล้ๆ นี่แหละ ผมถามพนักงานทุกคนว่ามีเบาะแสใหม่อะไรที่พวกเขานึกขึ้นได้หรือไม่ แต่พวกเขาก็แค่ส่ายหัว จากนั้นผมก็ขับรถไปที่เชิงเขา มีนายพรานชราเกิดอยู่ที่นั่น ผมสงสัยเขามาตลอด ทุกครั้งที่เขาเห็นผม เขาก็แสดงอาการหงุดหงิดใจมาก วันนี้ ผมเพิ่งจอดรถ เขาก็ตะโกนจากไกลๆ ว่า "ผมไม่รู้จริงๆ ว่าภรรยาคุณอยู่ไหน อย่ามานี่อีกเลย" ผมไม่สนใจ แล้วหันหลังเดินออกไป ตอนเย็น ผมมาถึงกระท่อมไม้บนยอดเขา นี่คือสถานที่ที่ตำรวจคิดว่าน่าจะเป็นที่เกิดเหตุมากที่สุด ผมนั่งอยู่ในกระท่อมมานานมาก จนกระทั่งฟ้ามืดลง ผมถึงได้ขับรถกลับบ้าน เมื่อกลับถึงบ้าน ผมก็เอารูปถ่ายที่ได้รับในวันนี้ไปใส่ในกล่องจดหมาย